دیدید گفتم دارم پیامبر میشم...آقا! بالاخره اولین مأموریت الهی-گوسفندیم تموم شد...تو یه جایی دو ساعتی بوشهر به نام خارتنگ نزدیک یه روستا به نام ابلحان!( به معنای انبار گندم..حالا اونجا گندمش کجاست؟ الله اعلم!)

اونجا تا دلت بخواد گوسفند داره...منم برا شروع کار چگونگی ترکه زدن رو یاد گرفتم، چون اول باید بگم نکنید ...تا بعد بگم بکنید... میخام نی زدن رو یاد بگیرم که 1400 سال بعد دینم رو دین ترکه معرفی نکنه این پاپ زندیق...؛ بگذریم... حالا کو تا نی زدن رو یاد بگیرم و گوسفند شاد کردن :دی

حالا برم بخوابم تا نمازم قضا نشدهL تا فردا! که برا همه نظرم در بیاد.

راستی زمین یه کره ی خاکی میباشد یا آبی! آیا؟

دوباره راستی... چرا کسی میلم نزد بگه من 5555 هستمL ؟

 اینم رو بگم و برم...به پیامبریم قسم بلدم ویرگول نوشتن ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،، خوبه ؟ ولی اونجا قاظیده بود !

بازم به چیز دیگم بگم و برم...تازگیا فهمیدم روش از زیرش خیلی قشنگتره...ضمیر ش رجوع میکند به ابر...

اجاره نشین

من دارم میام....

تو رو خدا گوسفند جلوی من نکشین!:(

کلی جون کندم تا اینا به من ایمان آوردن(]ًٌٍَُِّ«ةآأإئژV‌ء><؟":«»آأیإؤًٌٍَِّْ][}{{: اینا برا پیدا کردن یه ویرگول بود که آخر هم پیدا نکردم و تیک ایت بیخیال شدم:دی) حالا یه بز باشه خوبه!

اجاره نشین 

من زندم هنوز ...

یه چند تا گوسفند زیر دستمه ...

دارم کارآموزی میکنم تا به انسانها پیامبری کنم:دی

La beauté est un crime

Dont nous sommes les victimes

همیشه محکوم ٬ همیشه بیگناه

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

چن وقتیه که اینجا بد جور بوی گند مزخرف تنهایی مرده ی منو میدهL .

نمیدونم چه مرَضیه، ولی مثه اینکه جبرئیل نازل میشه... فک کنم دارم پیامبر میشم...آخه چن بار شیکم اسبم از شدت بار وحی به زمین رسیدهL .

میشه منم پیام داشته باشم مثه یه زن حامله...

پ.ن.:

       دیشب میخواستم برم بالای خونه ی خدا نماز بخونم...بهمن جون این هوا  >:D<  ممنونم.

 اجاره نشین 

یه جایزه میدم به کسی که ویزیتور 5555 ی باشه...میتونین یه پرینت اسکرین بگیرین، بعد برام میل کنین :دی

می دانم که میایی

چقدر نالم ز تنهــــــــایی

می آیی چو ابر بهار

می شویی از دل غبــــــــار

می تابی چو آفتاب

می ربایی از دیده خواب

 نگذاریم پندارمان همچون مرغی در دستان ترک خورده ی فرقه ی مصباحیه (حجتیه) راه را گم کند...حضور دارم تا ظهور

اجاره نشین 

و همه ی انسانها گوسفندن ...اگه یکی بپره این طرف جوی همه میخان بپرن...ولی فک نمیکنن کجا دارن میپرن...

برا همین همه ی پیامبرا اولش چوپان بودن... با ترکه و نی شروع کردن بعدش با یه کتاب و عصا...

دروغ میگم بگو دروغ میگی...

اجاره نشین 

هستم تا آخرین تیکه ی دلم بشه یه لکه ی خون...

اون روزا ، ما... دلی داشتیم ... واسه مردن ، کسی بودیم ... چیزی داشتیم ...

ولی حیف که  اون روزا تموم شد و این روزا سر به بیابون گذاشتم... مثه مرغی زیر بارون راهم رو گم کردم.. انگاری خیال نداره تموم شه، این تنهایی من...می خام تو دل این کوها داد بزنم؛ صدام بپیچه درست مثه وقتی که تو دیار خروسها بودم. آخه سوئیتم یا به قول اونا استودیو م مبله نبود وقتی با خودم حرف می زدم صدام میپیچید...سفر به تنهایی از اونجا شروع شد و تا الان ادامه داره  ... خیلی فکر می کنم اونم چه فکری...

سودای شعله شدن سر زد تا از خاکستر من

می ریزد دست جنون هر دم باده در ساغر من

و جنوب...خطه ی خط خط شده ی ایران...

موقعی که خورشید از غرب آن غروب می کند ... اینجا ست که مشعلهای نفت رقص کنان از شش گوشه آن طلوع می کنند..

مشعلهای نفت می سوزند تا بسازند...و من می سوزم تا...

مدتی چند نیستم ...به پایان فکر نمی کنم، چون هنوز دنبال یک جوی می گردم که به سراب بریزد...

داستان "پدران آدم"صادق هدایت رو می خونم و از خودم می پرسم:

من نسبتم با میمون ها رو انکار می کنم؛ نسل چند سال بعد نسبتشون با ما رو منکر می شن...

₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪₪

خیلی با خودم فکر کردم که چرا یه نویسنده مثل صادق هدایت باید خود کشی کنه! و این نتیجه ای مزخرفتر از خود کشی او...

شب... من... میز... انگشتر... زمین... جوش... آرزو... دود... بخار... پول... مردود... مردم... شاید... نامرد... زنان من... مثل یه کولی... میمون... شعله... عکس... آب... مشرف... رگبار... کوه... چرنده... شلاق... طویله... شیخ... نمیگم... چوپان... گرسنگی... قبیله... مکار... شکار... زندگی... چماق... تنه... مرگ روح مرده ی خود را با نفس او زنده کرد...  سکوت... انگار... بارون... زندگی... ننگ... ببر نر... ابر... سرما... پشه... مرداب... چشمهای زاغ ... خون... بغچه... معدن... بهار... آشیانه... گلباران... آرام... نسیم... خدا... ذغال... گم کرد....

اجاره نشین